یک هفته دوندگی، اضطراب خانواده، هزینههای سرسامآور برای خرید و تهیه پک مخصوص جراحی (بالون کمر) از این سو به آن سو، و چشمانتظاری بیماری که هر ثانیهاش با درد میگذرد…
همهچیز مهیا بود؛ بیمار با نام، تخصص و اعتبار فلان جراح و متخصص مغز و اعصاب سرشناس به اتاق عمل پا گذاشت، اما درست در حساسترین لحظه و روز عمل، با یک جمله روبهرو شد: من عمل نمیکنم! و مشخص میشود قرار بوده جراحی توسط دستیار (رزیدنت/کمکجراح) انجام شود!
آیا بیمار و رنجهایش ابزاری برای آزمون و خطاست؟ هزینههای گزاف مالی، تجهیزاتی که با هزار زحمت خریداری شده، روزها دوندگی و بالاتر از همه، آسیب روحی و استرس وارده به یک بیمار نیازمند جراحی با چه کسی است؟
اخلاق پزشکی و اعتماد عمومی نباید قربانی نامفروشی و بیمسئولیتی برخی چهرهها شود.
از نهادهای نظارتی درمان تقاضا داریم صدای بیماران بیدفاع باشید و اجازه ندهید کرامت و جان مردم در این چرخه نادیده گرفته شود. به داد مردم برسید!

