حیوان‌کُشی گسترده در استان ایلام:
گویا شاخص فلاکت استان ایلام، فقط برای انسانهایش نیست. هر جنبنده‌ای که در آن بدنیا آمده محکوم به رنج و فناست..
ماه قبل که ویدئوی فوق بدست بخش محیط‌زیست ایلامیان رسید، برای خدشه‌دار نشدن احساسات مردم آنرا منتشر نکردیم. ویدئو مربوط به کشتار سگ‌های بی‌پناه توسط شهرداری بدره میباشد!
اما امروز خبری بدستمان رسید که ناخودآگاه جمله معروف مهاتما گاندی را یادآوری میکرد؛
"تمدن و رشد اخلاقی یک ملت را از نحوه رفتارشان با حیوانات بسنجید."
خبرها حاکی از خوراندن عمدی سَم و طُعمه‌های آلوده به موادِ کُشنده به سگ‌های بی‌پناه شهرک صنعتی ایلام است.
هنوز یک سال از قضیه زنده سوزاندن واران، آن توله بی‌پناه نگذشته، که بار دیگر ما به کانون حیوان‌کشی سنگدلانه تبدیل شدیم.
عمق این بی‌رحمی و قساوت ما را به پیگیری موضوع کشاند. فاجعه آنجا بود که با چند مدیر و مسئول که صحبت کردیم، می‌گفتند ما در شرایط بحرانی هستیم و مردم نان ندارند که بخورند و شما به فکر سگ‌های ولگرد هستید؟!
آیا این توجیه مناسبی برای کشتن بی‌رحمانه حیواناتی است که زبان دفاع از خود ندارند؟
این دشمنی با حیوانات از کجا ریشه میگیرد؟
اگر یک انسان با یک موجود بی‌گناه اینچنین رفتار می‌کند، می‌توانیم امیدوار باشیم که با همنوع خود مهربان باشد؟
