شهر باستانی سیمره در حاشیه غربی و جنوب غربی شهر دره‌شهر قرار دارد و با حدود ۲۰۰ هکتار وسعت، بزرگ‌ترین محوطه تاریخی استان ایلام است. این شهر به اواخر دوره ساسانی و سده‌های نخست اسلامی تعلق دارد و احتمالاً مرکز ولایت مهرگان‌کذک بوده است. بر پایه روایت‌ها، شهر پس از زمین‌لرزه‌ای در سال ۳۳۴ هجری قمری ویران و متروک شد. اثر در ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شماره ۶ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و از نخستین آثار ثبت‌شده کشور است. در محوطه، دیوارها، بازمانده ساختمان‌ها و تپه‌های باستانی دیده می‌شود. بخشی از سیمره را با نام ماداکتو (شهر ایلامی-مادی) نیز یاد می‌کنند. بازدیدکنندگان می‌توانند محوطه را پیاده بگردند و از مناظر دره و کوه‌های اطراف عکاسی کنند.
بهار بهترین فصل بازدید است؛ تابستان بسیار گرم است. محوطه وسیع و بدون سایه است، کفش راحت و آب همراه ببرید. دسترسی با خودروی شخصی از داخل شهر دره‌شهر آسان است.
